การปล่อยสัตว์เพื่อ ‘สะเดาะเคราะห์’ หรือ 'เพิ่มเคราะห์' ?

ได้ชมรายการ “จุดเปลี่ยน” รู้สึกประทับใจและตรงใจผู้เขียนมากกับเรื่องการ “ปล่อยนกปล่อยปลาปลดปล่อยสัตว์” ของบรรดาสาธุชนทั้งหลายที่ได้ชื่อว่าเป็น “พุทธศาสนิกชน” แต่โทษทีกลับเป็น “พุทธศาสนิกชนคนปัญญาเบา” ที่ไม่น่ามานับถือ “ศาสนาพุทธ” กันเลยเพราะสักแต่อยากจะ “ทำบุญทำกุศล” แต่กลับทำบุญทำกุศลแบบ “ไม่มีความเป็นตัวของตัวเอง” เนื่องจากไป “หลงเชื่อ” ผู้ที่ทำมาหากินกับการ “นำสัตว์” มาขายเพื่อให้ผู้อื่นปลดปล่อยด้วยการปลูกฝัง “ความเชื่อ” กันอย่างผิด ๆ จนกลายเป็น “ความเชื่อ” ที่ “สุดงมงาย” อย่างไม่น่าให้อภัย

เพราะการนับถือพระพุทธศาสนาที่เป็น “ศาสนาแห่งปัญญา” นั้นต้องรู้จักใช้สติปัญญาใคร่ครวญบ้างว่าสิ่งที่กำลังจะทำบุญนั้นมันเหมาะมันควรหรือไม่ ดังนั้นผู้เขียนจึงขอพักเรื่องราวของวัตถุมงคลกระแสแรง “จตุคามรามเทพ” ที่มีการบิดเบือนและปลูกฝังความเชื่อผิด ๆ ไว้ชั่วคราวโดยขอนำเรื่องราวการ “ปลดปล่อยสัตว์” เพื่อเป็นการ “สะเดาะเคราะห์” ตามความเชื่อที่บรรดา “หมอ ดู” น้อยใหญ่ทั้งหลายนิยมให้ “มนุษย์” ไปปฏิบัติมานำเสนอเพราะผู้เขียนบังเอิญมีกิจธุระผ่านไปยัง “วัดระฆังโฆสิตาราม” ฝั่งธนบุรีซึ่งเป็นพระอารามที่ยอดเกจิอาจารย์แห่ง “กรุงรัตนโกสินทร์” ซึ่งก็คือ “สมเด็จพระพุฒาจารย์โต” จำพรรษาอยู่ที่นั่นมีการกระทำที่ไม่ค่อยเหมาะ ไม่ค่อยควรนักเพราะถือเป็นการ “แอบแฝงกำแพงบุญ” แถมด้วยการปลูกฝังความเชื่องมงายไร้เหตุผลและสร้างความเดือดร้อนให้กับบรรดา “สัตว์ทั้งหลาย” ที่พวกเขานำมาหลอกขายให้บรรดา “สาธุชนคนปัญญาเบา” นำไปสร้างเวรสร้างกรรมต่อนับว่าน่าอเนจอนาถใจยิ่งกับธุรกิจที่สร้างความเดือดร้อนให้สัตว์เหล่านั้น

จากที่ได้ชมรายการ “จุดเปลี่ยน” ดังกล่าวจึงได้ทราบปัจจุบันยังมีการสร้างความเชื่อให้ “ผู้คนงมงายไร้สาระ” อย่างเช่น “ถ้าปล่อยปลาช่อน” จะได้ “ช้อนเงินช้อนทอง” ตรงนี้ล่ะที่ผู้เขียนข้องใจเพราะไม่รู้ “มันเกี่ยวกันตรงไหน”

และกับอีกความเชื่อที่ว่า “ถ้าปล่อยปลาทับทิม...ความรักจะสดชื่นสมหวัง” ซึ่งหากเป็นจริงดังว่า “ปลาทับทิม” ที่จะปล่อยนี้คงเป็น “ปลาทับทิมสายพันธุ์ใหม่” ที่พัฒนาขึ้นมาเพื่อให้ “คนที่มีความรักสมหวัง” ผู้เขียนก็ยิ่งข้องใจ “มนุษย์จะรักจะชอบกัน” และ “จะสมหวังหรือผิดหวัง” ไฉนต้องให้ “ปลาทับทิม” เป็นผู้กำหนดหากมีการปลูกฝังความเชื่อที่แสนจะ “งมงาย” แบบนี้ผู้เขียนก็บอกได้ว่าประเทศไทยจะเต็มไปด้วย “คนบ้าห้าร้อย” ที่จะหันมานับถือ “ปลาทับทิม” เป็นเทพเจ้าอีกอย่างแน่นอน

แม้กระทั่งการปลูกฝังที่ว่า “หากปล่อยปลาไหล เงินทองจะไหลมาเทมา” ถ้าเป็นแบบนั้นจริง “คนไทย” ทั่วประเทศคงไม่ต้อง “ทำมาหากิน” อะไรแล้วเพราะวัน ๆเอาแต่ซื้อหรือจับ “ปลาไหล” มาปล่อยก็จะ “ได้เงินได้ทอง” ช่างเป็นการสรรหาเรื่อง “หลอกลวง” เพียงเพื่อ จะได้เงินโดยแท้เลยและอีกเรื่องที่ปลูกฝังกันด้วยเรื่อง “ถ้าปล่อยปลาหมอชีวิตจะไร้โรคภัยมาเบียดเบียน” ช่างเป็นการสรรหา “ความเชื่อ” มาหลอกลวงกันได้ดีแท้เพราะ “มนุษย์ทุกคน” เกิดมาย่อมหนีไม่พ้นกับเรื่อง “เกิด แก่ เจ็บ ตาย”

ดังนั้นกับความเชื่อที่ปลูกฝังว่าหากไม่อยากมีโรคภัยต้อง “ปล่อยปลาหมอ” โถ ๆ ๆ...หากมัวแต่จะคอยปลดปล่อย “ปลาหมอ” เพื่อจะได้ปราศจากโรคภัยมาเบียดเบียนโลกนี้ไม่ต้องมี “คุณหมอ” ก็แล้วกัน

นอกจากนี้การปลูกฝังคำว่า “ถ้าปล่อยปลาบู่... ก็จะได้ลูกกตัญญูรู้คุณ” ก็ไม่รู้ผู้บัญญัติคำพูดนี้เป็น “ศาสดา” มาจากไหน “สุดบรมโง่” โดยแท้เพราะการปล่อย “ปลาบู่” ก็คือการปล่อยปลาธรรมดาทั่วไปคือ “ปล่อยมาก” และปล่อยเรื่อย ๆ ก็จะได้บุญมากและได้บุญเรื่อย ๆ จึงไม่เกี่ยวกับจะได้ “ลูกกตัญญู” หรือ “ไม่กตัญญู” เนื่องจากคนเรามี “กรรมติดตัว” มาแต่ปางก่อนทุกคนหากชาติที่แล้ว “ทำบุญไว้ดี” ชาตินี้ก็จะมีความสุขแต่หากชาติที่แล้ว “ทำบุญไว้น้อย” ชีวิตชาตินี้ก็จะ ลุ่ม ๆ ดอน ๆ นี่คือ “สัจธรรม” ที่เป็นความจริงหากจะได้ลูก “กตัญญู” หรือ “อกตัญญู” ทุกประการก็ขึ้นอยู่กับ “กรรมเก่า” ทำไว้แบบใดดังนั้นเรื่อง “ปล่อยปลาบู่” หากไปเชื่อตามนิทานโบราณเรื่อง “ปลาบู่ทอง” แล้วเอามายึดมั่นเป็น “ความเชื่อ” ก็บอกได้ว่านั่นคือพวก “พุทธศาสนิกชนคนปัญญาเบา” ที่แท้เลย

แน่นอนการ “ปลดปล่อยสัตว์” ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ชนิดใดให้เป็น “อิสระ” หรือรอดพ้นจาก “ความทุกข์เข็ญ” หรือ “ความตาย” ย่อมเป็น “เรื่องดี” สำหรับมนุษย์เพราะเป็นการช่วยเหลือ “สัตว์โลก” ให้พ้นทุกข์แม้สัตว์ทั้งหลายบนโลกเกิดมาเพื่อเป็น “อาหาร” ของมนุษย์แต่ “สัตว์ทุกชนิด” ก็รักชีวิตของมันเช่นกันดังนั้นเมื่อมีคติ “การปล่อยปลา” รวมทั้งสัตว์อื่น ๆ อย่างเช่น “นก” เพื่อเป็นการ “ทำบุญสะเดาะเคราะห์” ก็ถือเป็น “เรื่องดี” ที่คนปล่อยได้บุญแน่แต่หากปล่อยแล้วกลับทำให้ชีวิตมัน “ทุกข์เข็ญมากขึ้น” คนปล่อยน่ะแหละ “จะได้บาปเพิ่มเท่าตัว” เพราะการปล่อยสัตว์ที่ปฏิบัติกันมาแต่โบราณกาลก็คือการได้ปลดปล่อยชีวิตสัตว์ให้กลับไป “ดำรงชีวิต” ยืนยาวตามธรรมชาติแต่เวลานี้สภาพที่เป็นอยู่ก็คือ “หน้าวัดระฆังฯ” น้ำค่อนข้างสกปรกเพราะมีปลาสวายอาศัยอยู่มากมายวัน ๆ จึงมีผู้คนนำอาหารไปเลี้ยงเป็นการ “ทำบุญ” ก็เลยมีผู้คนนำสัตว์สำหรับเพื่อการปลดปล่อยอย่าง “นกกระจิบ” พร้อมปลาที่มีทั้ง “ปลาช่อน, ปลาหมอ, ปลาทับทิม, ปลาดุก, ปลาไหล ฯลฯ” เพื่อขายให้กับผู้สนใจการ “ปลดปล่อยสัตว์” โดยแนะนำการปล่อยสัตว์ชนิดใดก็จะได้บุญตามที่กล่าวมาข้างต้นเป็นการจูงใจให้ “คนปล่อยงมงายตาม” แต่จากสภาพแวดล้อมที่เห็นคือ “น้ำสกปรก” แถมมีปลาสวายนับหมื่นตัวหากปล่อย “ปลาบู่ ปลาช่อน ปลาหมอ” ลงไปแล้วก็บอกได้ว่าถูกปลาสวายไล่งับไม่หลงเหลือแน่นอนก็เลยอยากถาม “ปล่อยเพื่อได้บุญ” หรือ “ปล่อยเพื่อได้บาป” กันแน่โยม???.